۵شنبه ساعت ۲:۱۵ استقلال ــ مقاومت
بازی توشیراز و به جز ده بیست هزار نفری که تو استادیوم بازی رو می دیدند چند میلیون نفر دیگه هم پای جعبه ی جادویی نشسته بودند و داشتند بازی می دیدند که از این چند میلیون نفر ۲۰ نفر تو یه سفره خونه یا به قول امروزی ها یه کافی شاپ تو شمال تهران نشستند و بازی و میبینند که باز تو این ۲۰ نفر یه اقای فوق العاده معروف و با رویای هلند نشسته(مجتبی جباری).
بعده اینکه مهرداد پولادی تو همون اول بازی گل میزنه اون ۲۰ نفر به احترام اقای جباری دست میزنند و هورا میکشند و خوشحالیشون و از اینکه تیم اون اقا گل زده رو نشون میدن .اقای جباری بعذ از زدن گل استقلال همچین با مشتی که از عصانیت پر بود به زانوهاش میکوبه که همه میخکوبه حرکت اقا مجتبی میشن.وقتی علیزاده گل دوم و میزنه اقا مجتبی همون عکس العمل و نشون میده این روند ادامه داشت تا اینکه بهمن طهماسبی گا اول مقاومت و میزنه واقا مجتبی چنان به هوا میپره و شادی میکنه که اگه تو جام جهانی گل میزد این کارارو میکنه.
باز گلی به جماله سعید لطفی که حالا اگه اشتباه میکنه و تیم میبازه اخره بازی اشکاشون و نمیشه جمع کرد.
اقا مجتبی بس نیست دیگه چقدر بید بکشیم.به خدا روزی که جولو تلوزیون نشسته بودمو خبر رفتن نیکبخت به تیم لنگ و میشنیدم و گریه میکردم اینقدر که وقتی این خبر و میشنیدم ناراحت نشدم ...
به خدا وقتی علی منصوریان وفرهاد مجیدی و میثم منیعی و اصغر حاجیلو و ناصر حجازی و به عبارتی کل استقلال بعد بازی با پیکان از بغض نمیتونستند صحبت کنند و یا حتی علنا داشتند گریه میکردند و از زمین نمیتونستند بلند شن و اون وقت شما تو سالن مشغول مصاحبه کردن علیه تیم بودید شرمم میگیره.همون اول فصل که اون کارارو کردی دلم از شیکسته بود الانم کاری کردی که....
تا وقتی تو امثال تو هستند هیچ نیازی به دشمن نیست.
ناصر خان چشمت روشن نمیدونم وقتی این خبرو میشنوی چیکار میکنی؟ولی میگم بیا کنار هم بشینیم و یه نخ سیگار اتیش کنیم و فکر کنیم تا کی باید بکشیم تا تا کی ما تاجی ها باید اینجوری بهمون خیتنت بشه؟تا کی
اقا مجتبی حرف اخر "تف به مرامت عوضی" 



